Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

Okolice

Barcice (do 2011 Barcice Górne) – duża wieś w południowej Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Stary Sącz. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Wieś leży u stóp płn.-zach. zakończenia pasma Jaworzyny Krynickiej, na pograniczu Kotliny Sądeckiej i Beskidu Sądeckiego, głównie na lewym brzegu Popradu, na trasie Stary Sącz – Barcice – Rytro – Piwniczna. Rozrzucona jest po okolicznych dolinkach i górach tworząc liczne przysiółki

Barcice to miejscowość letniskowa o korzystnym klimacie i dużym nasłonecznieniu. Okoliczne lasy obfitują w jagody i grzyby, są tu również atrakcyjne tereny nadbrzeżne z możliwością uprawiania wędkarstwa. Barcice posiadają również złoża wody mineralnej. Znajdują się w Korzeczkowie, na Klinach i pod Wzgórzem Kroguleckim. Znany i charakterystyczny dla Barcic jest typ halnego zwany wiatrem ryterskim. On to zdecydowanie wpływa na tutejszy klimat powodując okresowe zimowe ocieplenia.

Historia Barcic sięga co najmniej XIII wieku. Pierwsza wzmianka o parafii w Barcicach ( Barczyca) pochodzi z 1325 r. Nazwa związana jest prawdopodobnie z kultem św. Bartłomieja, choć niektórzy próbują łączyć ze staropolskim słowem "barć", które oznaczało ul, rodzinę pszczelą. Może o tym świadczyć historia wsi mówiąca, że wydzielono tą wieś jako dobra królewskie z nadań księżnej Kindze, a później starosądeckiemu klasztorowi, z zabezpieczeń wiana, które księżna Kinga przywiozła do Polski, a zużyto je na odbudowę kraju po licznych najazdach Tatarów. Prawdopodobnie bartnicy z Barcic i Przysietnicy dostarczali miód na stoły książęce, dlatego zatrzymano te wsie w dobrach królewskich.

Barcicach Górnych nad Popradem powstał park rekreacyjny z alejkami, ławeczkami, placami zabaw dla najmłodszych, grillem i małą gastronomią. Przystań na Karpackim Szlaku Rowerowym otwarto uroczyście w niedzielę (18 września).

Barcicka przystań jest częścią Karpackiego Szlaku Rowerowego, który biegnie z Węgier, aż do Wieliczki i przebiega przez teren gminy Stary Sącz

Barokowy drewniany kościół filialny św. Stanisława (1758)
Barokowy drewniany kościół filialny św. Stanisława (1758). Parafię we wsi Barcice erygował w 1379 roku biskup Dobiesław. Kościół wzniesiony został w 1758 r. staraniem Mateusza Kamieńskiego, kapelana konwentu Norbertanek płockich. W 52 lata później w roku 1810 – restaurowany. Następnie gruntownie remontowany w latach 1867-68 i 1883-89.
Świątynia jest drewniana, orientowana o konstrukcji zrębowej, wzmocnionej ryglami i zastrzałami, zewnątrz oszalowana obustronnie, wzniesiona na kamiennej podmurówce. Korpus na rzucie prostokąta, prezbiterium węższe od wschodu, zamknięte trójbocznie. Zakrystia dobudowana jest do prezbiterium od północy. Od południa do nawy przylega skarbczyk, od zachodu – kruchta główna, zaś od północy – kruchta boczna. Wnętrze kościoła trójnawowe, rozdzielone dwoma parami słupów o kanelowanych trzonach, przekryte wspólnym dla nawy głównej i prezbiterium drewnianym sklepieniem pseudo kolebkowym o łuku koszowym. W nawach bocznych stropy płaskie.

W całym wnętrzu (pod stropem) polichromowany fryz z motywami roślinnymi. Wyposażenie wnętrza jest barokowo jednorodne. Wyróżnić w nim można: ołtarz główny barokowy – wykonany w latach 1795 – 97; dwa barokowe ołtarze boczne – wykonane około roku 1640 oraz prospekt organowy, ambonę, konfesjonały i ławki. Nad nawą główną i prezbiterium wspólny dach dwuspadowy, zaś nad nawami bocznymi – daszki pulpitowe, przechodzące w dalszej części nad zakrystię i składzik. Wszystkie kryte gontem. Nad elewacją frontową trzy czworoboczne wieżyczki, z których jedna nad trójkątnym szczytem fasady, a dwie pozostałe po jego bokach.

Drewniana dzwonnica wzniesiona została w 1768 r., a w 1891 r. gruntownie wyremontowana. Jest ona konstrukcji słupowej wzmocnionej ryglami i zastrzałami, z zewnątrz oszalowana. Zbudowana na rzucie kwadratu, dwukondygnacyjna, z górną kondygnacją węższą. Między nimi rozdzielający daszek okapowy. Jej elewacje szalowane pionowymi deskami z olistwowaniem. Narożniki ujęte w drewniane bonie. Dach namiotowy, kryty blachą, zwieńczony żelaznym krzyżem.

Zielony szlak rowerowy Barcice - Przełęcz Przysłop (odcinek Karpackiego Szlaku Rowerowego)
30-kilometrowy odcinek Karpackiego Szlaku Rowerowego z Bracic do przełęczy Przysłop pozwala zwiedzić ciekawe zabytki Starego Sącza i kilku okolicznych, górskich miejscowości. Na ostatnim odcinku pokonuje on wysokość względną prawie 500 m, wspinając się na górską halę, z której rozciąga się wspaniały widok na szczyty Beskidu Sądeckiego.
Szlak rozpoczyna się na pograniczu Starego Sącza i wsi Barcice. Rozpoczynamy wycieczkę przy zakolu rzeki Poprad, na skrzyżowaniu drogi lokalnej i krajowej trasy nr 87. Wyruszamy na północny zachód, a nasza droga przecina wsuniętą pomiędzy obie miejscowości enklawę pól uprawnych. W oddali, przed nami widać zabudowę centrum Starego Sącza, po prawej mijamy domy ciągnące się wzdłuż ulicy Węgierskiej, a na horyzoncie, po obu stronach traktu, falują łagodne, beskidzkie wzniesienia.
Przejeżdżamy przez ulicę Topolową i wjeżdżamy w Popielską, mijając po chwili po prawej stronie stację kolejową w Nowym Sączu. Następnie trakt dociera do skrzyżowania, na którym skręcamy w lewo i kierujemy się w stronę centrum, kolejno ulicami Bandurskiegio i Czarnieckiego. Zielony trakt rowerowy mija najciekawszą część starówki od południowej strony. Kto jeszcze nie miał okazji poznać bogactwa starosądeckich zabytków, warto, aby w tym miejscu na chwilę zboczył ze szlaku i nieśpiesznie przejechał się wąskimi uliczkami wokół głównego placu miasta.
W zachodniej części Starego Sącza zielony szlak skręca z ulicy Czarnieckiego w lewo, w ulicę Bolesława Chrobrego, która potem przechodzi w ulicę Partyzantów. Z tej ostatniej nasz trakt skręci w lewo, w ulicę Wincentego Witosa. Po około 500 m odbijamy w prawo i przejeżdżamy przez niewielki las, a potem znów wśród pól docieramy do Przysietnicy, gdzie znów musimy skręcić w prawo. Szlak doprowadza nas w końcu do niewielkiej wsi Gaboń, za którą jedziemy w kierunku północnym.
Po dotarciu do wsi Gołkowice Górne, musimy zakręcić w lewo o 180 stopni. Na dalszym odcinku droga prowadzi na południowy zachód, ciągnąc się przez pewien czas wzdłuż koryta wartkiego Dunajca. Dojeżdżamy do wsi Łazy Brzyńskie, leżącej na wysokości 340 m n.p.m. Szlak znów skręca tam w lewo, aby wyprowadzić nas na swój ostatni, górski odcinek. Należy teraz wrzucić niższą przerzutkę, bowiem wspinamy się na leżącą na wysokości aż 832 m n.p.m. przełęcz Przysłop.
Stary Sącz to jedna z architektonicznych pereł Małopolski. W centrum miasteczka zachował się oryginalny, XIII-wieczny układ ulic z rynkiem oraz wiele zabytkowych domów z XVII, XVIII i XIX w. Od czasów średniowiecznych nad Starym Sączem góruje wspaniały klasztor klarysek z gotyckim kościołem p.w. św. Trójcy i św. Klary oraz wysoką, barokową dzwonnicą. W opactwie przechowywane są m.in. cenne manuskrypty oraz podarowana klaryskom chorągiew, którą król Jan III Sobieski zdobył w bitwie z Turkami.
W Łazach Brzyńskich można na chwilę zjechać ze szlaku, skręcając w prawo, w stronę mostu na północny brzeg Dunajca. Znajduje się tam góralska wioska Jazowsko, w której warto zobaczyć biały, barokowy kościółek p.w. Narodzenia NMP. Świątynia ta powstała w pierwszej połowie XVIII w., a w jej wnętrzu jest przechowywany bezcenny, XV-wieczny obraz Matki Bożej z dzieciątkiem.
Przełęcz Przysłop w Paśmie Radziejowej oddziela od siebie szczyty Dzwonkówka (983 m n.p.m.) i Kuba (888 m n.p.m.). Przez dolne partie rozciągającej się na niej, górskiej hali przepływają dwa potoki. W okolicy można też zauważyć kilka domów i zabytkową, drewnianą kapliczkę. Otwarta przestrzeń trawiastej przełęczy czyni z niej doskonały taras widokowy do obserwacji okolicznych wzniesień Beskidu Sądeckiego.


Budowę Wiejskiego Domu Kultury w Barcicach rozpoczęto w 1953 roku. Budynek oddano do użytku społeczeństwa w 1958 r. Dom kultury był budowany przez mieszkańców Barcic w czynie społecznym. Wielki wkład w tę budowę wniósł Edward Tokarczyk, który w późniejszym okresie zajął się projekcją filmów. Oprócz projekcji filmów, w domu kultury uruchomiono wiejską świetlice. Początkowo opiekę nad młodzieżą społecznie sprawowali: Edward Tokarczyk, Citak Józef, Wolak Jan, Nowak Rudolf, Nowak Helena, Biernacki Wojciech, Bulanda.
Później funkcję kierownika świetlicy objęła Helena Nowak, która założyła Kółko Teatralne, kierowane przez Artura Ryszke, organizowała zajęcia kulturalne dla dzieci i młodzieży, występy dziecięcego zespołu regionalnego i tenisa. Z sali widowiskowej korzystała również Szkoła Podstawowa wystawiając dla środowiska akademie patriotyczne oraz przedstawienia przygotowywane przez młodzież.
Pierwsza biblioteka istniejąca w Barcicach, to biblioteka parafialna. W 1597 r. po wizytacji parafii, ksiądz K. Kazimierski zanotował fakt istnienia biblioteki, której księgozbiór liczył 10 pozycji. W księgozbiorze tym znajdowały się dzieła z zakresu teologii i literatury klasycznej. W latach 1933 - 1939 Koło Towarzystwa Szkół Ludowych w Starym Sączu zorganizowało punkt biblioteczny w Barcicach, z którego korzystało 29 osób. W okresie międzywojennym swoją bibliotekę miała także Akcja Katolicka.
Tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej, w 1948 r. dzięki zaangażowaniu i pracy Pani Marii Śmielowskiej, powstała Gromadzka Biblioteka w Barcicach. Według zapisów w Kronice biblioteki: "Nauczycielka Pani Maria ze Starego Sącza tworzy bibliotekę złożoną z 15 paczek książek. Zajmuje niewielki pokoik obok Rynku i tam wypożycza książki dla obywateli wsi: Barcic, Przysietnicy, Moszczenicy, Gołkowic, Gabonia, Kadczy i Skrudziny. Ponieważ książek z roku na rok przybywało, a ludziom z pobliskich wiosek niewygodnie było je wypożyczać, postanowiono utworzyć osobne biblioteki w tych miejscowościach. "(…) Sama bibliotekarka wybiera wieś Barcice i tu pracując tworzy nawą bibliotekę". Początkowo od 1955 r. Gromadzka Biblioteka Publiczna mieściła się w prywatnym mieszkaniu pana Józefa Górki, w dwóch małych pokoikach. Następnie gdy do użytku publicznego został oddany Wiejski Dom Kultury, przeniesiono tam bibliotekę, do niewielkiego pokoju na parterze. Wkrótce na skutek dosyć szybkiego zwiększania się liczby książek, bibliotekę umieszczono na poddaszu w dwóch pomieszczeniach o łącznej powierzchni 32 m2. Pod koniec 1965 roku księgozbiór biblioteczny liczył już 5510 egzemplarzy, korzystało z niego 548 czytelników. Prężnie działały punkty biblioteczne: na Wierchach, w Popowicach i Myślcu. Władzą zwierzchnią prowadzącą nadzór merytoryczny nad Gromadzką Biblioteką Publiczną w Barcicach była Powiatowa Biblioteka Publiczna w Nowym Sączu.
Od 1967 r. bibliotekę obejmuje Alicja Pierzga, która jako fachowy pracownik biblioteki nie tylko udostępnia czytelnikom książkę ale również w odpowiedni sposób ja promuje, organizując: wieczory bajek, konkursy, wystawy, Dni Oświaty Książki i Prasy oraz spotkania autorskie miedzy innymi z Julianem Kawalcem, Wandą Żółkiewską, Andrzejem Warzechą, Stanisławem Murzyńskim, Cezarym Chlebowskim, Tadeuszem Śliwiakiem. Biblioteka również bierze udział w licznych konkursach plastycznych na terenie gminy oraz w tworzeniu monografii swojej miejscowości. Jesienią i zimą dla dzieci wyświetlano baśnie i lektury.
W 1971 r. został przeprowadzony generalny remont biblioteki. Odnowiono wypożyczalne i czytelnię. Przebudowano piec grzewczy. Księgozbiór w liczbie 8 tysięcy woluminów został ułożony według działów z wolnym dostępem do półek.
W drugim pomieszczeniu bibliotecznym kilka stolików z czasopismami tworzy czytelnię. Chętnie do niej zaglądają przebywający w tych okolicach wczasowicze, letnicy oraz młodzież spędzająca tutaj wakacje. Anna Pierzga z biblioteką była związana przez 20 lat do 1989 r. Obsługę kadrową biblioteki na przestrzeni lat zapewniały: Maria Janczak -1962-1963; Kazimiera Nowak -1963-1965; Zofia Waligóra - 1965-1967; Alicja Pierzga -1967-1989;
W związku z reformą administracyjną kraju w 1973 r. Biblioteka w Starym Sączu zostaje przemianowana na Miejsko-Gminną Bibliotekę Publiczną. Konsekwencją tego zamierzenia było zwiększenie terytorialnego zasięgu działalności starosądeckiej biblioteki. Od tego roku zaczęło podlegać jej pięć filii: w Barcicach, Gaboniu, Gołkowicach, Moszczenicy i Przysietnicy oraz 12 punktów bibliotecznych. Gromadzka Biblioteka w Barcicach staje się wówczas jedną z filii starosądeckiej biblioteki.
W kwietniu 1989 r. prowadzenie filii biblioteki w Barcicach obejmuje Elżbieta Kotarska. Tworzy ona osobny dział księgozbioru dziecięcego wydzielając pomieszczenie do pracy z dziećmi. Z wielka troskliwością stara się dobrać lekturę dla każdego czytelnika zarówno tego stałego, jak i tego który pojawił się w bibliotece po raz pierwszy. Współpracuje ze Szkołą Podstawową organizując lekcje biblioteczne dla dzieci, zajęcia, konkursy. Po ośmiu latach prowadzenie biblioteki na krótko przejmuje ją Marek Wastag (do roku 2008), Wioleta Orłowska (2008-2010), a wkrótce Danuta Kołbon, która kieruje filią biblioteki do dzisiaj. Od początku swej działalności filia biblioteczna włącza się czynnie do życia kulturalnego Barcic, realizując akcję głośnego czytania dzieciom, prowadząc liczne konkursy, zabawy z książką, Dużym zainteresowaniem cieszą się spotkania z ciekawymi autorami. Wymienić należy tutaj: Andrzeja Grabowskiego, Krzysztofa Petka, Danutę Sułkowską, Beatę Ostrowicką, Edytę Zarebską i in. Z roku na rok liczba księgozbioru wzrasta i cieszy fakt, że ilość czytelników chętnych do skorzystania z niej się zwiększa. Nowo powstały budynek Biblioteki w Barcicach będzie służył całej społeczności lokalnej.

Popradzki Park Krajobrazowy
 
Położenie i wielkość. Popradzki Park Krajobrazowy to jeden z najstarszych parków krajobrazowych na terenie Karpat. Został on powołany uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Nowym Sączu z dnia 11 wrześnie 1987 r. Rozciąga się on na terenie Beskidu Sądeckiego z jego dwoma pasmami (Radziejowej i Jaworzyny Krynickiej) oraz obejmuje także położoną w granicach Polski część Gór Czerchowskich. Powierzchnia Parku wynosi łącznie 54 392,7 ha, Około 70 % powierzchni stanowią lasy (z czego lasy niepaństwowe zajmują 20%). Popradzki Park Krajobrazowy jest jednym z najbogatszych przyrodniczo i najpiękniejszych krajobrazowo terenów Polski.
Klimat. W klimacie Beskidu Sądeckiego – podobnie jak i na innych terenach górskich - wyróżnia się trzy piętra: umiarkowanie ciepłe (do 600-650 m n.p.m.) o średnie temperaturze rocznej 6 °C, umiarkowanie chłodne (do 1100 m n.p.m.) o średnie temperaturze rocznej 4 °C oraz piętro chłodne, o średnie temperaturze rocznej 2 °C.
Pogoda w Popradzkim Parku Krajobrazowym jest przez 82 % dni w roku kształtowana przez masy powietrza polarnego, z czego 60 % dni przez jego odmianę morską a przez pozostałe 22% przez powietrze polarno-kontynentalne. W wyższych partiach Beskidu Sądeckiego występują wiatry spadające typu fenowego, lokalnie zwane "ryterskimi". Najwyższe opady notowane są w partiach szczytowych Radziejowej oraz Jaworzyny Krynickiej (ok. 1100 mm, lokalnie nawet ponad 1200 mm). W dolinach Dunajca i Popradu sumy opadów nie przekraczają 800 mm.

       

 

 

Copyright © Ośrodek Rekreacyjno - Wypoczynkowy "Rezydencja Las Vegas" 33-342 Barcice Górne 550, tel. 018 446 60 21
Realizacja projektu VERAKOM - projektowanie stron Nowy Sącz